Dlaczego nie wchodzisz?
Nie chciałam zobaczyć czegoś strasznego.
Wejdź.
Co się stało tamtego dnia? Powiedz prawdę.
ODCINEK 14
Nie wiem jak do tego doszło.
To dlatego, że się oszukiwałam.
Jesteś moją przyjaciółką.
Mówiłam ci wszystko, czego nie mogłam powiedzieć Jeonghunowi.
Ja nie mówiłam ci wszystkiego.
Zawsze stawiasz swoje uczucia ponad moimi.
Nie wiedziałam o tym.
W każdym razie, dziękuję, że przyszłaś.
Opowiedz mi o swoich uczuciach.
To może być dla ciebie trudne.
Jestem gotowa.
Dowiedziałam się czegoś tej nocy, o którą pytałaś.
Odkryłam uczucia, o które się nie podejrzewałam.
Uczucia do Jeonghuna?
Tak.
Tak? Powiedziałaś „tak”?
Jak możesz tak po prostu to mówić?
Jak możesz mnie tak ranić?
Tak to jest, kiedy ktoś dzieli się z tobą uczuciami.
Musisz sobie z nimi poradzić.
Robiłam to, od kiedy poznałyśmy się na pierwszym roku studiów.
Czasami denerwowało mnie to, że o niczym mi nie mówiłaś.
Porzuciłam moją rodzinę, nie chciałam o tym mówić.
Jak mogłabym rozmawiać o czymś, o czym nie mogłam nawet myśleć?
Odpowiedz mi:
czy tej nocy zrobiłaś coś, czego nie można cofnąć?
Ja tak, ale on nie.
Co to znaczy? Jak to możliwe?
Jeśli nie teraz, to kiedyś to zrobi.
Dłużej nie wytrzymam.
To ty umówiłaś mnie z Jeonghunem.
I często tego żałowałam.
Traktowałaś go okropnie. Robiłaś co ci się spodobało.
Ty suko! Nie wiesz, co między nami zaszło.
Wiem o wszystkim.
Nawet o chwili, w której spojrzeliśmy sobie w oczy?
Bez wstydu kradniesz faceta najlepszej przyjaciółki.
Sama nie wiem, co robię. Nie możesz zostawić mnie w spokoju?
Poświęciłam się dla ciebie.
Jak mogłaś? To niewybaczalne.
Złamałaś mi serce.
Jak mam się teraz z kimś zaprzyjaźnić?
Jak zaufać, albo nawet pokochać?
Pamiętasz tę noc, gdy byłem twoim psem?
Wtedy uświadomiłam sobie, że cię lubię.
Co się wtedy stało?
Byłem pijany i poszedłem do Dongbi.
Czy coś się naprawdę zdarzyło? Co zrobiłem?
Czy to Jeonghun krzyczał?
Tak, ale teraz jest już cicho.
Był dziś nadzwyczaj spokojny.
Czyli to jest nienormalne?
Ulżyło mi, że krzyczał.
Może wychodzi.
Pójdę sprawdzić.
Gdzie wychodzi o tej porze? Spotkać się z Hyeyun?
Wiesz, kogo nienawidzę najbardziej na świecie?
Ciebie, Gonggiddol!
Szybko przyjechałeś.
Czekając wypiłem drinka.
Co chcesz mi powiedzieć?
Nic nie mówiłem o twoim małżeństwie, ale teraz muszę.
Napijmy się.
Naprawdę musisz się żenić?
Dlaczego nie?
Kochasz Dongbi.
Więc czemu zerwałeś z Hyeyun, skoro ją kochasz?
Poddałeś się. Nie potrafiłeś jej zatrzymać.
Nie osądzaj mnie.
Odwal się! Jak śmiesz...
Dongbi miałaby mnie kochać? Śmieszne!
To ty ponosisz za to winę. Ona zgłupiała.
Nie mów tak o niej.
Więc bądź za nią odpowiedzialny.
Co ty możesz wiedzieć? Miałeś szczęśliwe dzieciństwo.
Nie obchodzi mnie, że jesteś starszy.
Ty tchórzu!
Czemu to tak skomplikowane?
To tylko kropla w morzu.
Kiedy byłem mały, moi rodzice kłócili się każdego dnia.
Nie wiem, jak nadal są ze sobą.
Powinni się rozwieść i pogodzić z porażką.
Może wtedy bym to zrozumiał.
Nie żeń się.
Nie rób tego. Jak możesz żyć z kobietą, której nie kochasz?
Nie ożenię się z tą, którą kocham. Nie chcę zmarnować jej życia.
Bardzo współczuję Dongbi. Nie ma w nikim oparcia...
Zbliżyliśmy się do siebie, bo oboje dorastaliśmy bez miłości.
Ona cię kocha, bo masz dobre serce.
Nic dziwnego.
Wiesz, kogo kocham najbardziej, poza rodzicami?
Ciebie.
Wiesz, komu najbardziej zazdroszczę?
Tobie.
Poszukaj informacji na temat alimentów w internecie.
INFORMACJE O ALIMENTACH
Czemu nie śpisz?
Sprawdzam, ile mogę dostać alimentów.
Prawnik ci nie powiedział?
Powiedział, żebym sama sprawdziła.
I że powinnam sama się dowiedzieć,
a nie od niego.
Jest bystry, ale zbyt przebiegły.
Tak bardzo różni się od Jeonghuna?
Jeonghun nie ma miękkiego serca. Jest nieskażony i naiwny.
Jeonghun i Hyeyun tworzą dobrą parę.
Szkoda, że zerwali.
Prawie się pobrali. Pewnie nie było im łatwo.
Zaraz przyjedzie mój mąż. Chodźmy stąd.
Jest nieustępliwy.
Długo pożyje, bo wszyscy go nienawidzą.
Zjadłem wszystko i nadal jestem głodny.
Gdzie są moje przekąski?
Schowałam.
Gdzie?
Nie będziesz ich jadł.
Dlatego, że nie dałem ci pieniędzy na utrzymanie?
Bystry jesteś. Nie muszę nic tłumaczyć.
Nie wierzę.
Naprawdę to zrobiłaś?
Zwariowałaś? Co ty wyprawiasz?
Nie krzycz. Chcesz obudzić mamę?
- Naprawdę to zrobiłaś? - Pierwszy zacząłeś.
- Czemu mi to robisz? - Bo inaczej będzie po mnie.
Ty przeżyjesz porażkę.
Czemu to robisz?
Naprawdę chcesz, żeby było jeszcze gorzej?
Nie musimy walczyć. Czemu mnie dręczysz?
Już ci mówiłem. Nie ugnę się pod twoimi żądaniami.
Właśnie. Dlaczego?
Nie dotykaj mnie!
Wcześnie pan przyszedł.
Możesz kupić mi skarpetki? Dwie pary.
Dobrze.
Co tym razem?
- Gdzie ten idiota? - Wyszedł.
Nie posiedział tu nawet pół dnia.
Czemu tu mieszka? To żałosne.
Niełatwo ci tu mieszkać?
U mnie jest lepiej.
I za daleko stąd do sklepu. Nie musisz już tu nocować.
Nie wyprowadzi się, nawet jeśli zostaniesz.
Myślisz, że tak łatwo się poddam?
Będę z nim walczyć, aż się wyprowadzi, albo wrócę do siebie.
Czemu jesz śniadanie tak wcześnie?
Muszę coś zrobić z Hyeyun. Trzeba im pomóc.
Coś się wydarzyło i musieliśmy przełożyć ślub.
Jeszcze nie znamy daty.
Proszę odwołać rezerwację.
Zadzwonię, kiedy będę znała datę.
Dobrze.
Muszę szybko się z tym uporać i dojść do siebie.
Mężczyźni w tym domu to mięczaki.
Deulja? Czemu dzwoni?
Halo?
Pani Ha, mówi matka Hyeyun.
Tak długo przygotowywałyśmy razem ten ślub.
Stęskniłam się za pani głosem.
Chciałabym się spotkać. Kiedy by pani odpowiadało?
Tu jestem!
Jak się pani ma?
Cudownie pani wygląda.
Słucham? Naprawdę?
A co to?
Proszę otworzyć. Będzie pani pasować.
Ładnie się nakłada i ma piękny kolor.
Proszę spróbować.
Czemu jest taka przyjazna? Chce mi coś sprzedać?
Mam sklep z kosmetykami, a nic pani nie podarowałam.
Powinnam była zrobić to wcześniej.
Pięknie. Naprawdę ładnie pani wygląda.
Czy nie jest zbyt czerwona?
W naszym wieku wyglądamy trochę bezbarwnie.
Czerwona szminka rozjaśnia twarz.
Pani cera wygląda świetnie.
Mogę być szczera?
Zawsze pani taka była.
Nie tak, jak pani.
Proszę śmiało mówić.
Kiedy pierwszy raz się spotkałyśmy, zszokował mnie pani makijaż.
Dlaczego?
Nikt się już tak mocno nie maluje.
Lekki makijaż jest lepszy.
Jest pani piękna, ale ten makijaż wszystko psuje.
Czy klientom się to podoba?
Czemu wszyscy czepiają się tego, jak się maluję?
Hyeyun powiedziała mi to samo kilka dni temu.
Macie ze sobą dużo wspólnego.
Może zmieni pani sposób malowania?
Byłam miła, ale to już przesada.
Zmienię, jeśli tak pani mi radzi.
Będzie pani wyglądać dużo lepiej.
Głupio mi się przyznać,
ale ten niebieski cień, który nie pasuje nawet Kim Taehee,
wygląda na mnie świetnie.
Wszyscy mi tak mówią, klienci również.
Rozumiem. Dlaczego chciała się pani spotkać?
Miałam spytać od razu, ale zagadałyśmy się.
Wiele razem przeszłyśmy.
Dużo rozmawiałyśmy o ślubie naszych dzieci.
Rzeczywiście. Nie jestem zadowolona z tego, co się między nimi wydarzyło.
Ale proszę nie winić mojego syna za rozstanie.
O czym ona mówi?
Jakżebym mogła?
Cieszę się, że się zgadzamy.
To wszystko przerosło Hyeyun. Dlatego zdecydowała się zerwać.
To było niewiarygodne!
To nieporozumienie! Dongbi i Jeonghun tylko się przyjaźnią.
Wiem, że kobiety są wyczulone na te sprawy, ale to nieprawda.
Zaraz, czyli Hyeyun zerwała z Jeonghunem z powodu Dongbi?
Tylko pogarszam sytuację.
Wielkie nieba! Nie mogę w to uwierzyć.
Jak już mówiłam, mój syn nic nie zrobił!
Co pani wie o własnym dziecku?
W tej sprawie można mu kompletnie zaufać.
Żyła pani pod kloszem,
więc nie wie, że uczciwy mężczyzna może stać się kłamcą.
Jak pani może tak mówić?
Bo jestem nim rozczarowana.
Może to i dobrze, że zerwali.
Muszę iść.
Nie zniosę tego, że nie wierzy pani mojemu synowi.
Udowodnię, że jest niewinny.
Świetnie. Proszę bardzo.
Jak tu gorąco!
Wiedziałam, że tak się skończy ich wspólne przesiadywanie.
Mieliby być tylko przyjaciółmi?
A ja podarowałam jej szminkę! Co z pech!
Nie pozwolę, żeby uszło to Dongbi na sucho.
- Halo? - Co dzisiaj robisz?
Mam przyjęcie z okazji otwarcia mojej firmy.
- O której się zaczyna? - O siódmej.
Czyli masz jeszcze czas.
Przyjedź tutaj. Porozmawiamy.
Przykro mi, nie mam dzisiaj czasu.
Zmieniłaś się.
Jak możesz mi tak odpowiadać? Nigdy taka nie byłaś.
Naprawdę dzisiaj nie mogę. Może kiedy indziej.
W takim razie ja przyjadę. Gdzie cię znajdę?
Proszę, zaproszenie na mój ślub.
To już?
Nie ma czegoś takiego, jak sezon ślubny.
Mam dwa zaproszenia, mimo że to zima.
Dasz mi zaproszenie na swój ślub?
Mój ślub został odwołany.
Przykro mi to słyszeć.
Podobno śluby są często odwoływane.
Ale że trafiło na ciebie...
- Będzie dobrze. - Dzięki.
Nie załamuj się, dobrze?
Wszystko się ułoży. Trzymaj się.
Tak, dzięki.
Co za szkoda!
Może kupimy mu coś do jedzenia?
Tak, trzeba go wesprzeć.
KOSMETYKI
- Proszę poczekać, zaraz wrócę. - Okej.
Chce mi pani coś powiedzieć?
Czemu nie widuję cię w moim domu?
Mam dużo pracy.
Wiesz, że Jeonghun i Hyeyun zerwali?
Tak, wiem.
I nic z tym nie robisz?
To ty ich zeswatałaś. Nie powinnaś się tym zająć?
Już nie. Nie chcę być ich pośrednikiem.
Czy ta sprawa cię nie dotyczy?
Gdyby dotyczyła, to lepiej, żeby zerwali.
Nie rozumiem?
Nic mi do tego. Wolałabym o nich nie rozmawiać.
Mam swoje życie.
- Po prostu wydaje mi się to dziwne. - Proszę spytać Hyeyun.
Ona wie najlepiej.
Zmieniłaś się. Inaczej wyglądasz.
Potrzebowałam tego, żeby przeżyć.
Proszę, ciasto na dzisiejsze przyjęcie. Muszę iść.
Młodzi ludzie szybko się zmieniają.
Coś tu jest nie tak, ale jeszcze nie wiem co.
Wcześnie wróciłeś.
Współpracownicy wysłali mnie do domu.
Dowiedzieli się o twoim ślubie?
Nic nie poradzisz. I tak by się dowiedzieli.
- Chciałam się o coś spytać. - O co?
Chodź tutaj i usiądź.
Synu, spójrz mi w oczy.
Dlaczego?
Czy coś zaszło między tobą a Dongbi?
- Tak, czy nie? - Nie.
Więc czemu nie patrzysz mi w oczy? Co się zdarzyło?
To okropne! Uczciwy mężczyzna stał się kłamcą.
- Co się stało? - Wygadałam się mamie Hyeyun.
Jest w tym dobra, też dałem się złapać.
Jej oczy są przenikliwe, a język gładki.
Ja jestem górą raz, ona dziewięć razy.
Powiedziałam, że udowodnię jej twoją niewinność.
Czyli wygadałaś się o mnie i Dongbi?
Tak jest.
Mamo, co z tobą?
Denerwowałem cię podczas przygotowań do ślubu.
Ale ty mnie też.
- Pokazałaś się z najgorszej strony. - Co takiego?
Rozważna, ciepła, elegancka i troskliwa mama istnieje tylko w mojej rodzinie.
Synu!
Przykro mi, że zraniłem twoje uczucia.
Myślisz, że to wystarczy?
Jak możesz mnie tak potępiać?
Wracaj! Jeszcze z tobą nie skończyłam!
Dalsza rozmowa tylko zrani twoje uczucia.
Kiedy z tym skończysz?
To nie był pierwszy raz.
Kiedy to się zaczęło?
Kiedy zaczęliście spiskować za moimi plecami?
HYEYUN: Zniosę to, że mi nie wierzysz, ale nie to, że cierpisz.
Czy twoja siostra jest dzisiaj w domu?
Nie, zostaje dziś u Hyejin.
- Zostaniesz na noc u mnie? - Okej.
Podoba mi się, że nigdy nie odmawiasz.
- Jesteście! - Tak, gratulacje!
Wyglądacie jak małżeństwo.
Lepiej nie, bo nie zamierzamy się pobrać.
Nie chcesz za mnie wyjść?
A ty chcesz?
Chyba wszystkie pary w końcu biorą ślub?
Myślałam, że nie chcesz, bo już dwa razy byłeś żonaty.
- Chcę się pobrać. - A ja nie.
- Jak to? - Chcę tylko chodzić na randki.
- Jesteś nieodpowiedzialna. - Przestańcie! Musicie to tutaj robić?
Wejdźcie, proszę.
Dziwna jesteś. Powinnaś mnie błagać, żebym się z tobą ożenił.
Jestem dziwna, bo cię wybrałam.
I tu mnie masz.
Pokłóciłyście się z Hyeyun?
Tak.
Nawet jeśli, to powinna tu być.
Nie wiem, o co wam chodzi, ale nie przepraszaj pierwsza.
Nasza cudowna Dongbi!
- Jeonghun przyjdzie? - Miał przyjść.
Też nie przyjdzie.
Właśnie przyszedł.
Wy też przyszliście.
Dobrze cię widzieć.
Usiądź. Podam ci.
- Ciociu! - Mój kochany!
- Hej! - Późno wróciłaś.
Byłam dziś zajęta, ale zarobiłam.
Chciałam ci to dać.
To torba. Czemu mi ją dajesz?
Sprzedałam wszystkie moje torebki i zostawiłam dla nas te dwie.
Te też sprzedaj.
Nie rozumiem, po co kupować drogie torebki.
Torebki od lokalnych projektantów też są ładne.
Łatwo je dopasować. Weź.
Hyejin, czy można kochać dwie osoby naraz?
Patrząc na mojego męża, wydaje się to możliwe.
Masz rację. On też tak zrobił.
Powiedział mi coś kiedyś. Pewnie gdzieś to usłyszał, ale powiedział,
że kiedy musisz wybrać jedną osobę,
to nawet jeśli kochasz obie,
należy wybrać tę, w której zakochałaś się ostatnio.
Dlaczego?
Gdybyś naprawdę kochała tę pierwszą, to nie zakochałabyś się w drugiej.
Czemu pytasz? Zakochałaś się w kimś innym?
- Nie, chodzi o moją przyjaciółkę. - Dongbi?
Tak.
Trzeba to uczcić!
Współczułam jej, kiedy była popychadłem Gijunga.
Racja.
Pogratuluj jej ode mnie i przekaż, żeby wybrała tego drugiego.
Chciałam cię o coś spytać.
O co?
Co było głównym powodem waszego zerwania?
Mama.
Napijemy się jeszcze herbaty?
Więc naprawdę wstydziłaś się za mamę.
Brak jej zdrowego rozsądku.
Nie wiem, co rozumiesz przez zdrowy rozsądek,
ale są ludzie, którzy mają mniej rozsądku niż ona.
Na przykład mój mąż.
Jego rodzice może i są rozważni, ale nie mają tyle pasji.
Mama rozumiała nas na swój sposób, od kiedy byłyśmy małe.
Jest odpowiedzialna za 90% mojego zerwania.
Jest jednym z powodów mojego rozwodu,
ale nie obwiniam jej aż o 90%.
Mamy różne punkty widzenia.
Nie chcę, żeby on czuł się odpowiedzialny za moją mamę.
Mądrzy ludzie, tacy jak ty i mój mąż, mają inne rozumowanie.
Nie zmienię tego, co myślisz,
ale nie mów o tym mamie.
Nie zapominaj, że niedawno trafiła na pogotowie.
Jeśli to się powtórzy, to nie wiem czy ci wybaczę.
W dialekcie Gyeongsang-do mówi się: „Jest na niebie i na ziemi”,
co oznacza „wszędzie go widać”.
Mój magazyn ślubny będzie inny niż pozostałe,
które są wszędzie dostępne i powszechnie znane.
Nawet jego nazwa jest inna.
To prawda.
Hej, zjesz to wszystko?
Wciąż jestem głodny.
Jeśli dużo jesz i nie tyjesz, to może coś ci dolega.
Gijung, to koniec twojego dobrego życia. Za tydzień się żenisz.
To nie koniec. Żenię się, żeby dalej żyć tak, jak żyję.
Nie będzie łatwo. Po ślubie nadejdą zmiany.
Zwłaszcza, jeśli wprowadza się do związku kogoś jeszcze.
Jestem głodna.
Skąd wiedziałaś, gdzie jestem?
Możesz być w trzech miejscach: w klinice, w barze albo tutaj.
Trafiłam dopiero za trzecim razem.
Mógłbym dostać pizzę z gorgonzolą i miskę makaronu z serem?
Oczywiście, proszę pana.
Zapisałam się na kurs gotowania, więc niedługo zacznę ci gotować.
Chyba wszystko idzie ci w nogi, dlatego jesteś taki głodny.
Za chudo wyglądasz.
Przecież lubisz chude kobiety?
Teraz lubię pulchne.
Czy ty naprawdę masz 42 lata?
Tak. Czemu pytasz?
Wyglądasz żałośnie. Jesteś dyplomowanym lekarzem?
Jesteś starym dyplomowanym lekarzem, ale wyglądasz żałośnie.
Ja też jestem żałosna,
ale jestem młoda i jeszcze dużo przede mną.
Co z tobą?
Po co robię dla ciebie kurs gotowania?
Czemu się śmiejesz? Mówię serio.
Kto ponosi za to winę? Tylko ja.
Kiedy dajesz mi rady, jesteś ostra jak brzytwa.
Podoba mi się to.
Chyba jesteśmy sobie przeznaczeni.
Ja mam krew typu A, a ty masz grupę O.
Ludzie z krwią typu A idealnie pasują do tych z grupą krwi 0.
Moja żona też ma typ A.
Są dwie wersje grupy krwi A: 0A i AA.
Ja mam 0A, więc lepiej pasuję.
Pierwszy raz całkowicie się z tobą zgadzam.
Według naszej krwi, jesteśmy sobie przeznaczeni.
Nie o to mi chodziło. Zgadzam się, że jestem żałosny.
- Będziemy razem spać? - Nie chcesz?
- Chcę. - Ja też.
Sama nie wiem, co robię. Nie możesz zostawić mnie w spokoju?
Poświęciłam się dla ciebie.
Ty idiotko. Przyjaciółka ukradła ci chłopaka?
Czemu byłaś bezczynna? Pozwoliłaś jej na to?
Nie wiem, co słyszałaś, ale to nieprawda.
Spotkałam się z jego matką.
Chciałam wam pomóc się zejść.
Powiedziała, że z nim zerwałaś z powodu Dongbi.
Nie wierzyłam i nie wiedziałam co powiedzieć.
Chyba musi być powód, dla którego z nim zerwałaś.
Zadzwoniłam do Dongbi i spytałam ją.
Powiedziała, żebym więcej nie dzwoniła.
Zwariowaliście? Czemu się tak zachowujecie?
Właśnie, po co robić cokolwiek. I tak wszystko zepsujesz.
Nie dzwoń już do Dongbi. Czy nie była dla nas miła?
A co z tobą? Opiekowałaś się nią.
Zabierałaś dla niej jedzenie, bo mieszka sama.
Idziesz dziś na jej przyjęcie?
- Nie, nie idę. - Na pewno coś się dzieje.
- Myślisz, że jest lepsza ode mnie? - Absolutnie nie.
Więc czemu zostawił mnie dla niej?
Nie wiesz o tym,
ale wielu mężczyzn zdradza żony z dużo brzydszymi kobietami.
Zdrowy rozsądek nie wchodzi tu w grę.
O wszystkim masz swoje zdanie.
Dongbi to moja przyjaciółka i zeswatała nas razem.
To niemożliwe.
Więc czemu o tym słyszałam? Musi być powód.
Mama Jeonghuna źle zrozumiała,
a ja nie prostowałam, żeby obwiniała syna.
W takim razie udało ci się.
Jeśli się zejdziecie, będą błagać o przebaczenie.
To się nie zdarzy.
Nie ma drugiego takiego jak Jeonghun.
Przemyślałam to i on jest najlepszy.
Jest lepszy od twojego szwagra.
Sangjin ma porządną pracę, ale chyba coś knuje.
Próbuje grać na moich uczuciach.
Już ja takich znam.
Nikogo nie poślubię i będę mieszkać z tobą.
Dowiem się prawdy, nawet jeśli ty mi nie powiesz.
Powiedz, co się wydarzyło. Jeśli nie, ktoś będzie miał kłopoty.
Mamo, posłuchaj mnie.
Wiesz, że lubię prywatność.
Zawsze lubiłaś być sama. Nie chciałaś ze mną mieszkać.
Zdałam sobie sprawę, że ludzie nie mogą żyć sami.
O czym ty mówisz? Nie owijaj w bawełnę.
Zdałam sobie sprawę, że nie mogę być sama.
Nagle sobie to uświadomiłaś? Teraz już za późno.
Chodzi mi o to, że cię kocham.
A wcześniej nie kochałaś? Żadna mi nowina.
Nie jestem dla niego dość dobra, więc dałam za wygraną.
Wyobraź sobie, jakie by było jego życie, gdybym za niego wyszła.
Musiałby przejąć rolę syna w rodzinie złożonej z kobiet.
Wiem, że bardzo by się starał, ale to by go zmęczyło.
Nie chcę, żeby tak żył.
Chcę, żeby poślubił kobietę z dobrej rodziny i żeby byli szczęśliwi.
Nie wygłupiaj się. To ma być powód?
Bardzo go kocham.
Dlatego chcę go ochraniać i nie być dla niego ciężarem.
Czemu jesteś taką pesymistką? Po ślubie zamieszkacie
razem tylko we dwoje.
Jeśli nie chcesz mnie widywać, nie musisz.
Wiesz, że prawdziwą miłość trudno znaleźć?
Kiedy otworzyłam sklep po śmierci twojego ojca,
wielu mężczyzn mnie podrywało.
Byli wśród nich żonaci, intelektualiści i porządni faceci,
ale żaden mi nie odpowiadał.
Jak możesz dać odejść mężczyźnie, którego kochasz?
Szybko zmieniasz zdanie.
Miałam znaleźć kogoś na poziomie.
Dlaczego miałabym nie zmieniać zdania?
Trzeba się dostosowywać do okoliczności.
Nie mogę za tobą nadążyć.
Więc wyjdź za Jeonghuna. Zadzwoń do niego.
Jeśli chcesz, to usunę się z twojego życia.
Nie, między nami koniec.
To nie powód. Jak jest naprawdę?
Nie mogę powiedzieć, że to przez ciebie.
To wszystko. Nie wybierasz się do Hyejin?
Dzisiaj nie idę. Spodziewam się gościa.
Ten idiota jest uparty, a nasz plan nie działa.
Oto i on.
Nie musiałeś nic przynosić. To tyko kolacja.
Nie mogłem przyjść bez niczego.
Hyeyun! Mamy gościa.
- O, jesteś w domu. - Bawcie się dobrze.
To wszystko?
Przyniosła pracę do domu.
Ma dużo do zrobienia przed wakacjami.
Usiądź. Zawołam cię, kiedy będzie obiad.
Dziękuję.
Mam ochotę znów ruszyć na łowy.
Co tu robisz? Czemu zaglądasz do mojego pokoju?
Przepraszam. Nudziłem się, więc zacząłem się rozglądać.
- Nie możesz usiedzieć spokojnie. - To nie tak.
Chyba lubi pani misie. Ma pani dwa.
Mam swoje słabości.
Nie spodziewałem się.
Ma takie przenikliwe oczy.
Czy obiad już gotowy?
Tak, jest już gotowy. Chodźmy zjeść.
To nic specjalnego, ale chciałam przygotować coś zwykłego.
Mam dość obłudy.
Mamy wiele wspólnego.
A może zjedlibyśmy smażone jajka?
Mogę zrobić. Lubisz smażone jajka?
Tak, trochę.
Jeonghun by nie wybrzydzał, zjadłby wszystko.
Hyeyun, jesteś trochę cicha. Nie zdziwiło cię, że mnie widzisz?
Nie, wcale. Ostatni dużo się dzieje.
Odwiedzimy Dongbi po kolacji?
Nie mogłem pójść na przyjęcie. Zamierzałem pójść później.
Zdziwiłem się, że jesteś w domu. Myślałem, że tam poszłaś.
Przyszedłem zobaczyć się z twoją mamą, ale dobrze cię zobaczyć.
Nie idę tam. Widziałam ją niedawno.
Nie ukrywaj się przed ludźmi tylko dlatego, że zerwałaś z chłopakiem.
Proszę bardzo.
Dziękuję. Muszę częściej was odwiedzać.
Nie przesiadujemy w domu, bo wszystkie pracujemy.
Bez obaw. Wcześniej zadzwonię.
Na wszystko ma odpowiedź.
Świetnie.
Trochę słone.
Wychodzimy.
Wy dwoje możecie posprzątać.
Jeonghun, zadzwoń, jeśli będziesz potrzebował mojej pomocy.
Dobrze.
- Pa. - Na razie.
- Trzymajcie się. - Gratulacje!
Naprawdę nie chcesz ślubu?
Już dwa razy się żeniłeś. Chcesz to powtarzać?
Małżeństwo uzależnia.
Próbujesz raz i myślisz, że drugi będzie inny,
a przy trzecim masz taką nadzieję.
Nie mogę mieć dzieci.
W mojej pracy opiekuję się dziećmi, więc nie chcę własnego.
Nie oczekuję, że będziemy mieć dzieci. Jesteś za stara.
Nie chcę, żebyś przez to podupadła na zdrowiu.
- I nadal chcesz się ze mną ożenić? - Nie teraz, ale kiedyś w przyszłości.
- No to się cieszę. Otwórz. - Tak jest, proszę pani.
- Wstąpimy do mnie po piżamę. - Możesz założyć moją.
Wolę swoją.
Jestem.
Nic nie przyniosłeś?
Ależ skąd. Pieniądze to najlepszy prezent.
Bardzo dziękuję.
Zawsze wiedziałem, że nie jesteś zwyczajną dziewczyną.
Niby od kiedy? A kto odradził mi założenie interesu?
Najwyższy czas, żeby firma twojego ojca zmieniła prawnika.
Pomóż mi, proszę.
Podoba mi się ten człowiek. Jest taki zasadniczy.
- Gdzie byłeś? - Na kolacji w domu Hyeyun.
Po co tam poszedłeś?
Hyejin mnie zatrudniła i zbliżyłem się do rodziny.
Czyżbyś pokłóciła się z Hyeyun?
Bawcie się dobrze. Ja lecę.
- Trzymaj się! - Poczekaj.
Możesz wyjść. Muszę porozmawiać z Jeonghunem.
Gardzisz mną z powodu mojej rodziny?
Oczywiście, masz rację. Pokazałem się, więc lepiej już pójdę.
Do zobaczenia!
Ty i Hyeyun naprawdę zerwaliście?
Tak.
„Nieszczęście jednego jest szczęściem drugiego”.
Chcę do niej wrócić.
Jeszcze mi nie ufa, ale wkrótce ci podziękuje.
Pewnie jesteś zdenerwowany. Może idź do domu?
Nie, w porządku. O czym chciałaś rozmawiać?
- Co ja mam zrobić? - Co się stało?
Ciężko jest pozbyć się rodziny Hyeyun.
Czy nie zakończyłaś dziś spraw z jej matką?
Popełniłam błąd.
To dziwne, zawsze kiedy się spotykamy, wszystko jej opowiadam.
- Może się zaprzyjaźnicie? - Nigdy w życiu!
Nie mamy nic wspólnego, jak miałybyśmy się zaprzyjaźnić?
Jak udowodnić, że Jeonghun jest niewinny?
To znaczy?
Chcę udowodnić, że ich zerwanie nie miało nic wspólnego z Dongbi.
Powiedziałaś jej o tym?
Wymsknęło mi się.
Jak mogłaś? Na pewno zraniłaś jej uczucia.
To nie jest powód ich zerwania.
- Znasz go? - Tak.
- Więc czemu mi nie powiedziałeś? - Bo mi wstyd.
Dlaczego miałoby ci być wstyd?
Bo to przez nas zerwali.
Są ofiarami walki między naszymi rodzinami.
Skarbie, jak możesz porównywać nas do jej rodziny?
A czym się różnimy?
Nie mów tak. Nie cierpię Hyeyun.
Jest zgniłym jabłkiem, które psuje cały koszyk.
Nawet nie wiesz, jak nas skrzywdziła!
Nie jest taka zła. Po prostu musimy przestać się wtrącać.
Ruszmy mózgownice, jak to rozwiązać.
To wyrażenie w stylu matki Hyeyun. „Ruszyć mózgownicę”...
Nie mów tak. To wulgarne.
Czy nie jest miła?
Lubię ją, bo jest zadziorna i szczera.
Kiedy się z nią widziałeś?
Kiedy podrzuciłem Hyeyun do domu.
Wracała do siebie z jedzeniem na imprezę.
Dlaczego imprezowała, zamiast robić zakupy z córkami? Nie lubię jej.
Myślałam, że nie chcesz mnie widywać.
Ja też źle zrobiłem. Nie powinienem był cię wtedy odwiedzać.
Nie, nie powinienem był pić i zostawać u ciebie.
Sądziłeś, że jesteśmy tylko przyjaciółmi.
Tak sądziłem.
Bałam się, że już nie chcesz mnie widywać.
Po tamtej nocy, wolałem zachować dystans,
dla dobra Hyeyun.
Ale kiedy dowiedziałem się o twoich uczuciach, zmieniłem zdanie.
Wciąż się przyjaźnimy.
Postanowiłem być przy tobie, aż wrócisz do siebie.
Po hindusku „przyjaciel" to
„ktoś, z kim dzielisz brzemię”.
Zawsze się nami opiekowałaś i doradzałaś nam.
Powinniśmy byli poświęcać ci więcej uwagi.
Teraz to my musimy ci pomóc.
Uważam, że dobrze postępujesz.
Trzeba mówić o tym, co nas boli. Tak ja ty.
To boli.
Tak.
Przykro mi z powodu Hyeyun. Zraniłam jej uczucia.
Ale chciałam tego.
Chciałam ją zranić za każdym razem, kiedy próbowała cię kontrolować.
Dla mnie to też było trudne.
Ale każdy ma jakieś wady, my też.
Wiem. Jestem najgorsza ze wszystkich.
Nie jesteś całkiem dobra, ani całkiem zła.
Jesteś człowiekiem.
A teraz
porozmawiajmy o tamtej nocy.
Część pamiętam, ale nie wszystko.
Nie będę owijał w bawełnę. Przespaliśmy się?
Nie.
Więc czemu nie byłem ubrany?
Hyeyun, kocham cię.
Naprawdę?
Co by miało się stać?
Przepraszam.
- Dziękuję. - Za co?
Myślałam, że mnie porzucisz, bo źle zrobiłam.
Sądziłam, że złych ludzi się porzuca.
Każdy ma swój bagaż emocjonalny.
Nie wiedziałem, że jesteś tak skomplikowana.
Lepiej jest być nieskomplikowanym, prosty człowieku.
- Poczekaj tu, zaraz wrócę. - Pośpiesz się.
Tak.
Co jesteś taka zdziwiona?
- Nie zostałaś w domu Hyejin? - Nie, czemu tak późno wracasz?
Byłam na przyjęciu Dongbi. Co u Hyeyun?
Jest u siebie.
Zamknięte. Jest w środku?
- Tak. - Więc czemu się zamknęła?
Czego chcesz?
Masz opuchnięte oczy. Płakałaś?
- Nie. - Mogę wejść?
Widziałam dziś Jeonghuna na przyjęciu Dongbi.
Jest bardzo taktowny i miły. Ukłonił mi się do pasa.
Mizernie wyglądał. Pewnie sporo schudł.
Chcę spać. Zgaś światło wychodząc.
Co ona robi?
Schowała się pod kocem.
Jak się udało przyjęcie?
Mam nowinę. Jej rodzina w Busan jest bardzo bogata.
W biurze stał wielki bukiet.
Dlatego paraduje dumna jak paw.
Nie wiesz, czemu zerwali?
A nie dlatego, że się przestraszyła?
Tu chodzi o coś więcej. Spróbujmy się dowiedzieć, o co.
- Nie idziesz spać? - Zaraz.
Więc idź. Ja też idę.
- Spróbuj się tego dowiedzieć. - Dobrze.
Gdzie idziesz?
Do łazienki. Nie idziesz spać?
Tak, idę.
- Co tak długo? - Moja siostra jest w domu.
Więc czemu nie zadzwoniłaś?
Strasznie zimno. Czemu nie czekałeś w samochodzie?
Nie pomyślałem o tym.
- Idiota. - Tak, to było głupie. Jestem idiotą.
Ale ja lubię głuptasów.
Do licha z twoją siostrą i kompleksami.
Nie wytrzymam.
Nie!
To za daleko!
Kochanie, chodź tutaj.
Skarbie, naprawdę mnie lubisz!
Jak mam się do ciebie zbliżyć?
A ty do mnie?
Przeniesiemy się do tyłu?
Zacznijmy tutaj.
Pewnie jest ci ciężko. Źle wyglądasz.
Świetnie się czuję.
Na pewno? Ślub został odwołany w ostatniej chwili.
Na pewno jest ci ciężko, więc ja stawiam.
Pocieszam się, że lepsze to niż rozwód.
I bardzo dobrze. Teraz nic nie zmienimy.
Twój syn nie ożeni się przez jakiś czas.
Kto by go chciał, po tym co się stało?
To ma być pocieszenie od starszej siostry?
Zadziwia mnie, kiedy tak o mnie mówisz.
Wyglądam na dużo młodszą od ciebie.
Wiesz, przypominasz mi kogoś.
Kogo?
O wilku mowa. To ona.
Halo?
Pani Ha, czy może już pani udowodnić, że pani syn jest niewinny?
- A tak, zaszło nieporozumienie. - Nieporozumienie?
Chyba źle coś zrozumiałam. Może się spotkamy i to omówimy?
Kiedy pani odpowiada?
- Dawno się nie widzieliśmy, mamo. - Mój kochany!
Mam dreszcze.
Jest taki bezceremonialny i męski.
Tak go wychowałam. Mężczyzna powinien być męski.
Ja uważam, że nie należy narzucać dzieciom stereotypów płci.
Mój syn jest czuły jak córka.
Znów chwali się swoim synem.
Ciociu, z moją mamą nie wygrasz. Ona żyje tylko dla mnie.
- Nie bądź sarkastyczny! - To bolało.
Bawcie się dobrze. W razie czego, zawołajcie mnie.
Wróć jutro na noc do domu!
Spędź trochę czasu z rodziną przed ślubem.
O co ten hałas? Przecież nigdzie się nie wybieram.
Nie raz się zobaczymy po miesiącu miodowym.
Jest taki niedobry!
Zachowuje się jak mężczyzna! Podoba mi się.
Może na ślub założysz na siebie chustkę do nosa?
W końcu takie z ciebie maleństwo.
Przestań z tym maleństwem.
Nagle zachciało mi się pić.
Mój magazyn ślubny będzie inny niż wszystkie.
PIERWSZA PODRÓŻ GIJUNGA I DONGBI GRATULACJE!
A oto ten, co mówił że nigdy się nie ożeni.
Miłego miesiąca miodowego! Później będzie inaczej.
Nie strasz mnie! Wiem, jak wygląda małżeństwo.
Podejdź tu.
Świetnie.
- Muszę iść do łazienki. - Idź.
Przyniesiesz mi moją kartę kredytową z pokoju?
Jak się masz?
Dobrze.
To dobrze. Poprosiłem o pomoc twoją ciotkę, zgodziła się.
Nie zostanę. Między nami koniec.
Wiem.
Szczerze mówiąc, chciałam się z tobą spotkać.
Numer niedostępny, proszę zostawić wiadomość.
CHEYOUNG: Przepraszam. Na pewno sobie z tym poradzisz.
Nie wiem, czy będę w stanie puścić twoją rękę.
Jak mam znów komuś zaufać, albo pokochać?
Dongbi miałaby mnie kochać? Śmieszne!
To ty ponosisz winę.
Nigdy więcej tak o niej nie mów.
Nie będę owijał w bawełnę. Przespaliśmy się?
To dlatego, że nie dałem ci pieniędzy?
A ja podarowałam jej szminkę! Co za pech!
Chcę się ożenić.
Nie mów o tym mamie.
Zadzwoń do niego.
Jeśli chcesz, usunę się z twojego życia.